Korku eşlik eder rüyalarıma bilirim. Korkan benden korktuğumdan, yani belki de korkmaktan korktuğumdan söylemem kendime. Sadece bazen sana fısıldarım uykumun arasında. Korkan beni sevmedim hiç ve sen de sevmezsin diye en büyük korkum.
Sen usulca sarılırken tamamlanıyorum.
Sen yumuşatıcının bittiğini hatırlatırken keyifleniyorum.
Seni, ellerini 25 defa yıkamak zorunda bırakan balık kokusuna rağmen bulaşıkları yıkarken görünce.. anlatamam ki ben.
Hiç anlatamadım ben mutlu olmayı. Hep hüzünlerimi dökebildim kelimelere. Sadece acı paylaştım onlarla. Nasıl yapılır bilmiyorum. Öğretir misin bana sakince?
Sen gitmemin paniğiyle uykunda kendine çekince beni hiç gidesim gelmiyor ki? Nasıl gidilir unutturur musun bana?
Bütün elektiriğimi paratoner gibi üzerine çektiğini farkettiğimde şaşırıyorum. En belli etmemeye kastığım anlarda hissedebilmen garip.. Paylaşabilir misin gerçekten hislerimi?
Sen aceleciliğime ve paniğime kızdığında aslında anlıyorum seni ama çaresiz kalıyorum. Beni sakinleştirebilir misin sevginle?
Haydi gel uyuyalım şimdi huzurla. Yarın düşünürüz bunları. Belki ertesi gün. Benimle daha çooook gün geçirmek istediğini söylerken ciddi miydin?
Sen sevinesin diye evi tereyağına boğasım geliyor.
Seni keyiflendiriyor diye gitarını öpesim..
Senin tüm isteklerin için kendimden çok çabalayasım, senin nefret ettiklerini dünyadan silesim var..
haydi gel uzamasın bu yazı.. uyuyalım. tatlı rüyalar görelim. ya da kabusla sıçradığımda sarıl bana.
superman olup uçurabilir misin beni?
